Zmarł Ryszard Sadaj. Ten urodzony w Stalowej Woli pisarz był autorem kilkunastu książek. Zaczynał od wierszy, które pisał w Tarnobrzegu. To w siarkowym grodzie kończył technikum chemiczne. Sadaj na początku swej zawodowej drogi był pracownikiem tarnobrzeskiego „Siarkopolu”. Pracował w sterówce i kontrolował poziom stężenia rudy siarki. Uchodził za jednego z pierwszych hippisów w Tarnobrzegu, szykanowanych przez Milicję Obywatelską.
Ryszard Sadaj był autorem książek, w których pojawiały się tarnobrzeskie wątki. Akcja jego książki „Ławka pod kasztanem” dzieje się w Dzikowie.
Po przeprowadzce do Krakowa poznał artystyczną śmietankę miasta: pisarzy, aktorów i malarzy. Pełnił funkcję Prezesa Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Był też redaktorem naczelnym miesięcznika „Lektura”.
Sadaj został laureatem konkursu wydawnictwa „Znak”. Otrzymał także nagrodę Literacką Miasta Krakowa.
Ryszard Sadaj opublikował zbiory opowiadań „Na polanie” (1972) i „Zaklęcia” (1978) oraz powieści: „Prowincjusz” (1979), „Galicjada” (1984), „Mały człowiek” (1989), „Kraina niedźwiedzia” (1989), „Telefon do Stalina” (1992), „Ławka pod kasztanem” (2000), „Terapia Pauliny P” (2004), „Brzytwa Niecikowskiego” (2004), „Przypadki Marka M.” (2010), „Bar na końcu światła” (2010).
Zdjęcie: profil Siarkobiografia
