Wielki Czwartek rozpoczyna najświętszy czas w roku liturgicznym Kościoła Katolickiego – Święte Triduum Paschalne. W centrum tego dnia stoją trzy rzeczywistości: ustanowienie Eucharystii, ustanowienie kapłaństwa oraz przykazanie miłości braterskiej.
Mówi ks. Grzegorz Słodkowski – rzecznik diecezji sandomierskiej:
Istota Wielkiego Czwartku sięga wydarzeń Wieczernika, kiedy Jezus Chrystus podczas Ostatniej Wieczerzy oddał siebie pod postaciami chleba i wina, mówiąc: „To jest Ciało moje… To jest Krew moja”. W tym geście zawiera się nie tylko zapowiedź ofiary krzyża, ale także jej sakramentalna obecność, która trwa w Kościele przez wszystkie pokolenia.
Tego samego wieczoru Chrystus ustanawia kapłaństwo, powierzając Apostołom misję uobecniania tej ofiary. Wielki Czwartek jest więc szczególnym dniem wdzięczności za dar kapłaństwa, ale także momentem refleksji nad jego istotą: służbą, ofiarą i oddaniem. Nie bez znaczenia jest także gest umycia nóg uczniom, który ukazuje, że prawdziwa wielkość w Kościele mierzy się miłością i pokorą.
Szczególnym wydarzeniem Wielkiego Czwartku jest uroczysta Msza Krzyżma Świętego, sprawowana w godzinach porannych w kościele katedralnym. Również w naszej bazylice katedralnej w Sandomierzu o godz. 10:00 zgromadzą się kapłani całej diecezji, aby wraz z biskupem Krzysztofem Nitkiewiczem i biskupem Edwardem Frankowskim celebrować tę wyjątkową liturgię jedności.
Msza Krzyżma Świętego ma wymiar głęboko eklezjalny. To znak jedności prezbiterium wokół biskupa – widzialnej głowy Kościoła lokalnego. Podczas Eucharystii kapłani odnowią przyrzeczenia złożone w dniu święceń, przypominając sobie o zobowiązaniu do wiernej służby Chrystusowi i Jego Kościołowi. Ten moment ma charakter nie tylko liturgiczny, ale także duchowy – jest powrotem do źródeł powołania.
Centralnym elementem tej Mszy jest błogosławieństwo olejów świętych: oleju chorych i katechumenów oraz konsekracja oleju krzyżma. Oleje te będą używane przez cały rok w celebracji sakramentów w parafiach diecezji. Olej chorych przynosi umocnienie i nadzieję cierpiącym, olej katechumenów przygotowuje do chrztu, natomiast krzyżmo święte – służy do udzielania chrztu, bierzmowania oraz święceń kapłańskich.
Wieczorem tego samego dnia sprawowana jest Msza Wieczerzy Pańskiej, która wprowadza bezpośrednio w misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Liturgia ta ma wyjątkowo uroczysty i zarazem głęboko symboliczny charakter.
W jej centrum ponownie staje Eucharystia – pamiątka Ostatniej Wieczerzy. Podczas tej Mszy wierni w sposób szczególny uświadamiają sobie, że uczestniczą w tej samej tajemnicy, którą przeżywali Apostołowie w Wieczerniku. Często towarzyszy jej obrzęd umycia nóg wybranym osobom, będący żywym przypomnieniem przykazania miłości i służby.
Po zakończeniu Eucharystii Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do tzw. „ciemnicy” – miejsca adoracji, które symbolizuje modlitwę Chrystusa w Ogrodzie Oliwnym oraz Jego uwięzienie. Milkną dzwony, ołtarz zostaje obnażony, a Kościół wchodzi w ciszę i skupienie, oczekując wydarzeń Wielkiego Piątku.
Fot. Wojciech Kania/Diecezja Sandomierska
