Niezwykły wernisaż

Data publikacji: Kategoria: , Zamieścił: leliwa

Od 2011 roku stowarzyszenie EKOSAN realizuje projekt DUVDIVANI,  którego celem jest przywrócenie pamięci o wybitnym  artyście, malarzu i  rzeźbiarzu pochodzącym ze Staszowa —Jesekielu Dawidzie Kirszenbaumie.  Pozyskane dzięki  rodzinie  Diament  materiały   umożliwiły przygotowanie
reprodukcji prac artysty.
Doszliśmy do wniosku, że  najbardziej  efektywnym sposobem pokazania  tych  prac publiczności będzie organizacja „wędrującej wystawy”. Pragniemy aby  zobaczyli ją głównie mieszkańcy regionu świętokrzyskiego, a przede  wszystkim  aby była ona dostępna dla młodzieży szkolnej – mówi Leszek Tyboń.
Pierwsza wystawa kolekcji miała miejsce w zabytkowym budynku synagogi w  Szydłowie kolejna w Muzeum Historii Kielc. Na 24 kwietnia zaplanowany został wernisaż wystawy w krużganku klasztoru Dominikanów w Sandomierzu. Wystawa zatytułowana „Duvdivani i prorocy” będzie  dostępna tu przez około dwa tygodnie.
Jesekiel urodził się 18 sierpnia 1900 roku w Staszowie. W wieku dwunastu lat rozpoczął rysowanie i malowanie szyldów sklepowych. Wykonywał także  portrety znanych ludzi, których podziwiał. W 1920 roku wyemigrował do Niemiec gdzie przez trzy lata ciężko pracował w kopalniach Westfalii.
Dzięki zarobionym pieniądzom w latach 19231925 uczył się w weimarskim Bauhausie, studiując pod kierunkiem mistrzów Klee, Kandinskiego i Feiningera. W Berlinie w latach 1925-1933 pracował jako ilustrator i karykaturzysta dla kilku lokalnych gazet pod pseudonimem Duvdivani. Uczestniczył w kilku berlińskich wystawach.
Ponieważ po dojściu Hitlera do władzy mnożyły się prześladowania Żydów w 1933 roku wraz z żoną opuścił Niemcy i rozpoczął w Paryżu nowy etap życia i twórczości. Odkrył francuski impresjonizm i rolę światła w malarstwie. Jak wielu innych wielkich żydowskich malarzy określanych mianem „Szkoły Paryskiej” pozostawał pod wpływem impresjonizmu, jednak wprowadzał do  swych prac coś bardzo indywidualnego, będącego połączeniem elementów mistycznych> oraz żydowskiej wiary i folkloru.  Po wybuchu wojny jego żona została aresztowana i deportowana do Aushwitz
gdzie została zamordowana. Wszyscy członkowie jego rodziny w Polsce zginęli w hitlerowskich obozach zagłady. On sam trafił do obozów pracy dla > cudzoziemców. Był internowany do końca wojny.

Druga wojna światowa położyła kres marzeniom Jesekiela. W czasie niemieckiej okupacji jego paryska pracownia została splądrowana i rozgrabiona. Ponad 600 jego prac, obrazów i rysunków, niemal cały dorobek powstały do dnia internowania, zniszczono. Po wojnie zaczął powoli powracać do malowania. Najpierw w Lyonie i Limoges a potem w Paryżu, gdzie ponownie zamieszkuje od 1946 roku. W latach  1947—1949  podróżuje do Brazylii Wystawia swe prace  w Sao Paulo i Rio de Janeiro a jednocześnie tworzy tam nowe dzieła nacechowane lokalnym kolorytem i > egzotyką, tak różną od europejskiej, powojennej rzeczywistości. Po powrocie do Europy w 1949 roku otrzymuje obywatelstwo francuskie i już na stałe osiada w Paryżu. W 1950 roku udaje się w podróż  do Maroka aby znaleźć tam kolejne egzotyczne inspiracje.
 1 sierpnia 1954 roku zmarł na raka mając jedynie 54 lata.